Coaching richt zich op de medewerker die zo veel druk ervaart en zo hard aan het piekeren is geslagen dat hij of zij het overzicht is kwijt geraakt. Het is een vicieuze cirkel: Verlies van overzicht > inzoomen op details > geen grip > niet meer weten wat prioriteit heeft > harder werken > disbalans > soms gepaard gaande met lichamelijke klachten > op je tenen lopen > meer druk.

Als het zover is, wil je het anders. Echt anders.

Het steeds terugkerende dilemma is:

  • moet eerst de situatie (feiten) veranderen en komt het herstel daarna vanzelf?
  • of begint de verandering in jezelf?

Een coach legt de regie (terug) bij de medewerker. Deze wordt geconfronteerd met de volgende kernvraag ‘welk aandeel heb jij in de ontstane situatie en wat kan jij ondernemen om weer grip te krijgen’.

Verandering en ontwikkeling wordt beïnvloed door onze manier van denken, leren en doen. Het model van Bateson beschrijft een zestal niveaus waarop dit proces verloopt. Deze staan in een piramide met zingeving aan de top:

  • Zingeving (waar sta ik voor);
  • Identiteit (wie ben ik);
  • Overtuigingen (wat geloof/ vind ik);
  • Vaardigheden (wat kan ik);
  • Gedrag (wat doe ik);
  • Omgeving (waar/ met wie ben ik- hoe reageren mensen op mij).

Loop je ergens tegenaan, wil je naar een oplossing toe, dan is het van belang het probleem op het juiste niveau aan te pakken. Alleen dan breng je verandering, zeker op de lange termijn.

De verandering zit in jezelf. Herken je aandeel in de situatie. Jouw aandeel is misschien wel (deels) de overtuiging waarmee je de situatie beoordeelt.

Geen prioriteiten kunnen stellen, agendabeheer en planning zit nooit (alleen) op het niveau van vaardigheden. Terwijl de meeste trainingen (zoals b.v. timemanagement) zich daar wel op richten. Waarschijnlijk spelen overtuigingen zoals ik moet alles af hebben, alles is heel erg belangrijk, als ik het niet doe, dan schiet ik te kort, een rol. Tijdens een coachingstraject worden deze overtuigingen bevraagd. Want, klopt het dat alles af moet? Is alles even belangrijk? Hoe realistisch is het dat jij alles moet kunnen?

Stel dat je overtuiging is, frictie tussen mensen loopt altijd slecht af. Vervolgens krijg je een training feedback geven. Deze vaardigheden wil je gaan toepassen, terwijl je tegelijkertijd angst voelt voor fricties. Tijdens een coachingstraject worden deze overtuigingen bevraagd. Want, klopt het dat fricties altijd verkeerd aflopen? En als er een frictie is tussen mensen, hoe erg is dat? Hoe realistisch is het dat er nooit fricties zijn?

Door te bevragen, ontstaat inzicht. Als je inzicht hebt, kan je beter omgaan met de dingen. Mogelijk ontstaat er een vorm van acceptatie hetgeen weer invloed heeft op je gedrag en hoe mensen uit je directe omgeving op jou reageren. Kortom als een probleem zoveel onrust brengt en je het overzicht verliest, onderzoek met een sparringpartner jouw aandeel in de situatie. En last but not least, weet dat ‘aandeel’ niet synoniem staat met schuld.